آن که او از پرده ی تقلید جست         /          او به نور حق ببیند هر چه هست

نور پاکش بی دلیل و بی بیان              /          پوست بشکافد درآید در میان

و در جای دیگر مقلد را رسوای جهان می داند و می گوید:

گر چه تقلید است استوان جهان            /          هست رسوا هر مقلد ز امتحان

همچنان گفتند پنجه شصت امیر             /          جملگان یک یک بتقلید وزیر

مقلد از نظر مولوی همچون طفلی است که فقط شیر و دایه می طلبد و لاغیر. میفرماید:

طفل را چه فکرت آید در ضمیر            /           یا چه اندیشه کند همچون که پیر

فکر طفلان دایه باشد یا که شیر             /           یا مویز و جوز یا گریه نفیر

آن مقلد هست چون طفل علیل              /           گر چه دارد بحث باریک و دلیل

و در باب مضار تقلید داستان های بسیاری دارد که از آنها نتیجه می گیرد:......

امام زمان

(مولوی)